Tem 12, 2014 - Yazı    yorum yok

Dostlugun Gucu

Bu yazımın başlığı aslında “ Arkadaşlığın Gücü”… orijinal hali böyle.. Bir küçük güzel kızın arkadaşın için yazdığı bir yazı. Öyle sıcacık, masum, her harfi sevgi ve saflığı barındıran bir yazı. Bu küçük hanımefendiden izin alamadığım için yazıyı yazayamıyorum. Bu yüzden okuduğum zamandan bu güne içimde kalan duyguları yazdım bende.
Bu yazıyı yazan küçük hanım benim eski oturduğum apartmanda oturan beyaz tenli uzun saçlı güzel bir kız çocuğu.. bu yazının yazıldığı küçük hanım da her zaman yanakları pembe pembe olan genelde saçları toplu olan bir başka güzel kız çocuğu. Onlar çok iyi arkadaş. Komşulukların kaybolduğu bu dönemde iki kat aşağı inip ya da çıkıp –duruma göre değişiyor kim kime giderse- yastıkları koltuk altında birbirlerine oturma hatta uyumaya giderler..
Onların bu güzel duyguları şimdilik “arkadaş” olarak bildikleri eminim yıllar içinde gelişecek “dostluklarının” sağlam temelleri olacaktır. Hayat sonra herkesi başka yere savuruyor. Ne yazik ki; hayal ettiğimiz ve bazen de olmasını veya olmamasını istediğimiz gibi olmuyor çoğu şey. Bu yüzden bu iki “arkadaş” için her şeyin yazdığı gibi ve yaşadıkları gibi kalmasını diliyorum tüm kalbimle..
Dayanamayarak – artık gördüğümde sarılıp öperek gönlünü alırım- yazısından birkaç satır yazacağım..
……
“Benim hem can yoldaşım hem de kardeşimdir. İki gül gibiyizdir.bir birinden hiç ayrılmayan iki dost.. zaten dostluk başka ne olabilir ki? Büyüyünce bu arkadaşlığın gücü büyüyecek..Biri bana dünyayı verse bile arkadaşımdan vazgeçmem” diyor…
…..
El yazısı çok güzel olan bu küçük bayan;
Evet kimse dünyaları vermiyor bize.. ama bazen birileri öyle sanıyor.. değişiyor o zaman her şey.. tam dostum dediğin aslında sana çok uzakmış gibi oluyor.. Büyüyoruz, değişiyor hayat.. değişiyoruz bizde.. unutuyoruz.. unutuyoruz..
Ama en çok sevdiklerimizi ve kırıldıklarımızı unutmuyoruz..Bu yüzdendir ki “ dostluk” en değerli var olan duygulardan biridir. Dilerim ki; hayata iki satır bile olsa dostluklarında kırgınlıklara dair not düşmesin gönlün..
İnanıyorum. Hızla kaybolup giden her şeye rağmen, yastıklarını alıp birbirlerine giden ve dünyaları verseler arkadaşından vazgeçmeyecek bu küçük hanımların dostlukları hep sürecek…hep öyle sürsün..

Oca 8, 2014 - Notlar    yorum yok

notlar

Bu güne ait.. bazi insanlar çok özeldir benim için ..bu yüzden öylesine sevmem insanları. .öylesine konuşmam. .öylesine selam vermem. .sevdiklerim önemlidir benim için. .bu yüzden üzüntülerine ..yaşadıklarına, duygularina şahit olduysam bir zaman diliminde ..aklimda yüreğimde sevdiğim insandadir.. içindekilerini sarana kadar , yeni günlere gülümseyene kadar ..aslinda her zaman..tum duygularimin yarısı sevdiğim insanindir..
ocak2014

Kas 27, 2013 - Notlar    yorum yok

gözlerin

Gözlerin.. hiç unutmadığım gözlerin..
Unut diyerek gitmiştin..elime bir kağıt parçası sıkıştırıp, yüzümden akan yaşları silerken..

Unutmadım..unutamadım da..

Elimde veda dolu satırların, kalbimde senin sevgin , yüzümde ellerinin sıcaklığı varken..unutmadım..unutamadım..

Kasım2013

Kas 25, 2013 - Yazı    yorum yok

Yollar

Geçiyorum sokaklardan.. inşaatların sardığı , kaldırımların yeniden yapıldığı sokaklardan.. yenileniyor her yer..yıkılıyor bir sürü bina..hatıralar yaşanmışlıklar yığıntıların içinde kaybolup gidiyor..giderken eşyalarını alıyor insanlar..bırakılanlara bakıyorum..bir kanepe..duvara asılı resimler..çocukken ilk yapılan resimler..bırakıp gittiklerimiz..bırakıp gidenler..kayboluyor içimde soru cümleleri..hesaplar..

Bir gün benim içinde buralardan geçti gitti olacak..yürümüş olacağım bu sokaklardan..her sonbahar düşen bir ağaç yaprağı..geçip gideceğim.. Bu kadar kısa her şey..hayat.. yaşananlar.. bildiğimiz bu kısa olan zamana ertelediklerimiz..nasıl bir çelişki değil mi? Özleyip de göremediğimiz ertelemeler..ararım deyip bir türlü aramadığımız..sarılmasına , sevgisine , sesine özlem duyup ama bir türlü bitmeyen o sonsuz özleme attığımız günler..Sonsuz gibi geliyor değil mi hayat.. yaşarken..yaşamaya çalışırken..

Erteliyorsun bazen elinde olarak bazen hiç sen istemediğin halde..

Müzik dinliyorum.. martı sesleri kayboluyor içimde..onlar uzun bir yolculuğun ve özlediklerimin sesi gibi geliyor bazen.. Dalga sesleri..beni dinlendiren en çok sevdiğim ses..

Her gün büyütüyorum aslında kendimi..doğrularımı daha doğru yapmaya.. yanlışlarımı, yanılmış olabilirim diye her gün bir öğreti hali oluyor içimde..Bu yollardan bir kez yürüyeceksem eğer iyi bir insan olmaya çalışıyorum. Bu yüzden eleştiririm kendimi..daha iyi olmak için..daha anlayışlı, daha sabırlı..büyümek için hayatta.. benim için söylenen “okyanus yürekli kızım” ı hiç kaybetmemek için.. severek hayatı..aslında içimden hiç küsmeyerek belki de beni en üzenlere bile.. ama gerçek hayatta öyle olmuyor..sanırım bir bunu düzeltemeyeceğim ..bu da kusur olarak kalacak..kırgınlıklar çok derin olunca.. bitmiyor işte bu yollar..hep uzun gidilen bir türlü de sonu olmayan yollar olarak kalıyor..

kasım 2013

Sayfalar:1234567...67»